Hoe is het om in een junglevilla op Samui te verblijven?

Hoe is het om in een junglevilla op Samui te verblijven: een symfonie van cicaden en zeebriesjes?

Aankomst: tussen land en zee

Aankomen op Koh Samui is een studie in contrasten: het glimmende witte marmer van de paviljoens van de internationale luchthaven van Samui maakt al snel plaats voor kronkelende, met palmbomen omzoomde wegen, waar de lucht doordrenkt is met de geur van frangipani en mogelijkheden. De meeste bezoekers gaan rechtstreeks naar de stranden – Chaweng Beach of Lamai Beach bijvoorbeeld, waar het zand zo fijn is als gezeefd meel en de cocktailmenu's zo lang zijn als Russische romans. (Je kunt ze vinden op Google Maps door Chaweng Beach of Lamai Beach in te typen.) Maar ik was op zoek naar iets anders.

Mijn bestemming lag landinwaarts, aan het einde van een steile, slingerende weg die deed denken aan een achtbaan. Hier, te midden van de weelderige glooiingen van het bergachtige landschap van het eiland, vond ik mijn tijdelijke onderkomen: een junglevilla op palen, met de Golf van Thailand die in de verte glinsterde.

De villa: glas, hout en groen.

“De term 'junglevilla' roept allerlei Indiana Jones-achtige fantasieën op, maar op Samui is het eerder een uitnodiging om even in een schilderij van Rousseau te leven. Mijn villa was een verfijnde combinatie van glas en gepolijst hout, met grote ramen die een weelderig uitzicht boden op bananenpalmen, vlammenbomen en af en toe een brutale makaak. Bij zonsondergang kwamen de heuvels tot leven met het koor van cicaden – een geluid dat zowel hypnotiserend als, aanvankelijk, een beetje verontrustend was, totdat ik me overgaf aan het ritme.

De architectuur hier is niet alleen esthetisch; ze dient ook ter verdediging. De verhoogde platforms houden je buiten het bereik van rondlopende beestjes die, net als de meeste bewoners van Samui, erg opportunistisch zijn. Mijn advies: bewaar je snacks binnen en draag je schoenen ondersteboven. Je weet maar nooit wat er 's nachts zin heeft in een snoepje – of een dutje.

Ochtenden in de boomkroon: koffie en bezinning

Het is een bijzonder genoegen om wakker te worden met het licht dat door het bladerdak van de jungle filtert. De lucht is koel en vochtig, en de enige wekker is een hardnekkige gekko, die blijkbaar te veel motiverende citaten heeft gelezen. Mijn ochtenden begonnen met lokale koffie – sterk, rokerig, een beetje korrelig – die ik langzaam op het balkon dronk terwijl het eiland zich langzaam ontwaakte. Beneden stoomde de vallei zachtjes, de oceaan daarachter veranderde van tinachtig naar turkoois naarmate de zon hoger kwam.

Als je graag wat beweging combineert met je cafeïne, kun je een wandeling maken naar Wat Plai Laem, een tempelcomplex dat beroemd is om zijn torenhoge standbeeld van Guanyin. (Je kunt het vinden op Google Maps door 'Wat Plai Laem' in te typen.) Tempels in Thailand zijn niet alleen gebedshuizen, maar ook levende mozaïeken van geloof en gemeenschap, en deze – geschilderd in onwaarschijnlijke kleuren – lijkt als een lotusbloem boven de vijver te zweven.

Dagen: Tussen hangmat en avontuur

Junglevilla's zijn de natuurlijke vijand van productiviteit. Het is verleidelijk om de hitte van de dag door te brengen, afwisselend in de hangmat en het dompelbad, terwijl je een boek leest dat al sinds de laatste vakantie stof ligt te verzamelen. En waarom ook niet? Het ontwerp van de villa stimuleert een soort bewuste traagheid, een herijking van het tempo.

Maar als de drang naar avontuur toeslaat, biedt Samui volop mogelijkheden. Huur een scooter (tip: neem de bochten niet te hard, want de wegen kunnen na regen verraderlijk zijn) en ga naar de Hin Lad-waterval. De wandeling naar de waterval is meer een ontspannen tocht dan een echte trektocht, in de schaduw van eeuwenoude bomen en met het rustgevende geluid van verborgen beekjes. (Je kunt de waterval vinden op Google Maps door 'Hin Lad Waterfall' in te typen.) Neem even de tijd voor een kokosijsje bij een kraampje langs de weg – verfrissing, op z'n Thais, is een kunstvorm.

's Avonds: Eten zoals de locals (of een poging daartoe)

De avonden in de heuvels worden gekenmerkt door een plotselinge koelte en de geur van iets dat gegrild wordt. Als uw villa een keuken heeft, kunt u een eenvoudige Thaise curry proberen te maken, met ingrediënten die u kunt kopen op een markt zoals Samui Fresh Market in Nathon. (U kunt deze vinden op Google Maps door te zoeken: Samui Fresh Market.) Of wandel naar een lokaal restaurant zoals Supattra Thai Dining, bekend om zijn voortreffelijke visgerechten en ingetogen charme. (U kunt deze vinden op Google Maps door te zoeken: Supattra Thai Dining.)

Uit eten gaan op Samui draait minder om formaliteit en meer om smaak. Verwacht dat je je tafel deelt met een paar vriendelijke zwerfkatten en af en toe een buurman die graag zijn Engels wil oefenen. Het gesprek, net als het eten, is vaak doorspekt met gelach en een vleugje ondeugendheid.

Slotbeschouwingen: De luxe van stilte

Een verblijf in een junglevilla op Samui is een bijzondere vorm van luxe: de luxe van de stilte. Hier vervagen de grenzen tussen binnen en buiten; gekko's en vlinders worden huisgenoten en de dagen slepen zich voort, zonder je zorgen te maken over deadlines of digitale meldingen.

Je begint de kleine dingen op te merken: de manier waarop de regen van het ene blad naar het andere druppelt, of hoe de wolken zich aan de bergtoppen hechten als wol aan een hek. Het herinnert je eraan dat reizen, op zijn best, niet draait om het afvinken van bezienswaardigheden, maar om jezelf opnieuw af te stemmen op de rustigere ritmes van de wereld.

Dus, mocht u zich aangetrokken voelen tot het binnenland van dit legendarische Thaise eiland, overweeg dan om uw ligstoel te verruilen voor de symfonie van de jungle. Want zoals de Thai zeggen: "Mai pen rai"—maakt niet uit. De cicaden zingen u hoe dan ook in slaap.